Showing posts with label කවි. Show all posts
Showing posts with label කවි. Show all posts

Saturday, September 19, 2015

පොර ටෝක්,ඉගෙනීම සහ මම 2015/09/19

පොර ටෝක්,ඉගෙනීම සහ මම

බර වදන් යොදාපු
පොර ටෝක් ගොතාපු
ඇදහුමක් පුරාලපු
ඉගෙනුමද යහපත්?

බැහැ මටත් ඉවසන්න
සොඳුරු බව මට දෙන්න
ජීවිතේ කොතරම්
පියකරුද පවසන්න

මල් වඩම් මවාපු
අකමැත්ත ඔතාපු
සතුට මට තහනම්ද
ජීවිතේ මෙතරම්

ලගන්නා කතරක
මටම වූ පැළයක
පහස ඇයි ලබනට
තහංචි වැටකොටු බැඳ

නුඹ ඔහොම ඔතැනම
තව ටිකක් හිඳිනු මැන
මගක් මම තනාගෙන
එමි හෙටම උදයෙන්ම

- මාලන් විදානපතිරණ

Saturday, February 21, 2015

මා නොමැති ලොවේ නුඹ, ඔහුගේම වේවා!!!

මා නොමැති ලොවේ නුඹ, ඔහුගේම වේවා!!!

සඳක් මෙන් මෝදු වී එළිය දෙන්නට බැරි
ග්‍රහ තාරුකාවකට ඉරණමත් බාර දී
ළං වෙන්න සිටි අපේ පැතුම් මියැදෙද්දී
නුඹ ඔහොම ගිය හැටි මට තාම හීනෙකි

මට මාද අමතකව හිටි කලෙක පැමිණී
සුවඳ මුසු කොපුලින් එන වදන් මිහිරියි
සුමුදු පොඩි අත් පොඩි මා සමග පටැලී
අප එදා ගිය මගේ ලකුණු දුක පබඳී

ඕනැවටත් වැඩි ඇඳුම් ආයිත්තම්
ඕනැවටත් අඩු ඇඳුම් ආයිත්තම්
ඕනෑවටත් වැඩි සුවඳ මුසු ඔසු පැන්
සොඳුරු පිය සබඳ මට තිබුණාද පවසන්

හිඳින්නට නුඹ කැමැති කැදැලි හෙට මැවේවා
හිඳින්නට නුඹ කැමැති රජුන් හෙට තැනේවා
ලබන්නට නුඹ කැමැති සුවය හෙට ලැබේවා
මා නොමැති ලොවේ නුඹ, ඔහුගේම වේවා !!!!!

මාලන් විදානපතිරණ

Saturday, January 4, 2014

දුක තමයි



දුක තමයි

නංගියේ උඹ හුඟක් පොෂ් වෙන්න හදනවා
එතකොටම උඹේ ඔය පුස්ස මට පේනවා
කැඩි කැඩී ඇහෙන සිංග්‍රීසි දුක ගේනවා
ජාතකය වැරදිලාදෝ උඹේ හිතෙනවා

ක්ලබ් එකක රොක් වෙන්න උඹ සල්සා නටනවා
බොදු රටේ නිරැවතත් උඹ දිග හරිනවා
බියර් මරගාතෙන් කුණුහරැප කියනවා
කළු සුද්දියක් වෙන්න උඹ තවත් යදිනවා

සිංහල සින්දු අපි දන්නේ නැහැ ඩාලිං
ගොඩේ අය අපි ඇසුරැ කරන් නෑ ඩාලිං
ජස්ටින් බීබර්ට සෙට් වෙමුද ඩාලිං
ඔයා කිව්වම හිනා අපිට පිටිපස්සෙන්

මොන ලන්තේ ඉඳලදෝ ආවේ සුදු නංගියේ
මේකප් හේදිලාදෝ දහදියට ග්‍රීස්මේ
දිවුල් බොන්නට තිබේ දෙන්නදෝ නංගියේ
ඒත් තිබහට මේවා උඹට මොට නංගියේ 

සංකල්පනාව - මාලන් විදානපතිරණ
  

Tuesday, December 31, 2013

අපේ ගනණ් ඇන්ටි



අපේ ගණන් ඇන්ටි

ඕලෙවල් පාස් වෙලා ගියත් ඒලෙවල්වලට
මතකයි නුඹ අපට කියා දුන් ගණන් හැම
වැඩි ගණන් ගන් නැතුව උගන්නපු හැටියට
හිතෙනවා නුඹව අපි ගණන් ගත්තාද කියා අද

ඔබේ මුවගේ රුදුණු වචන ටික අද ඇහෙනවා
ඒත් ඒවා දැන් අහිමි බව මට දැනෙනවා
ආයෙමත් ඕලෙවල් කරන්නට හිතෙනවා
ඒත් ඒ බංකුවල මල්ලිලා ඉන්නවා

ඕලෙවල් පන්තියේ ගණන්කාරයා මමයි
පන්තියේ වැඩිම ලකුණුත් ගත්තේ මමයි
ඒලෙවල් පන්තියට ගණන් තේරැවෙත් මමයි
කණු තුනක් එක්ක ජීවිතේත් පැරදුණේ මමයි

පැරදුණත් ජිවිතේ මම මුල්ම වතාවට
ඔබ හිටියේ වෙනදා මෙන් දසන් පිරි මුවගින
පැතුම් පොදි පුරෝගෙන මාරැ වී කලාවට
පැරදුණා ජීවිතේ යළි දෙවැනි වතාවට

පැරදුණත් ජිවිතේ මම දෙවැනි වතාවට
ඔබ හිටියේ වෙනදා මෙන් දසන් පිරි මුවගින
පැතුම් පොදි පුරෝගෙන හිතට සවිබල රුගෙන
දිනුවා ජීවිතේ තෙවැනි වර සරසවියේ අගුලු හැර

ඉතින් අවුරැද්දකට පසුව අද
ගියා මම කොහොමහරි ඇය හමුවන්න
වෙනදා වගේම පිරැණු ගණන් පන්තියට
කණ්ණාඩි දාන ඇස් සොයාගෙනම

හැඳින්නා ඇය සැනිණ මාව ඈතදිම
දිව ආවා සතුටින් ඉපිල යමින
සිනාසෙමින උද්යෝගයෙන
විමසමින මං ගැන යාළුවෝ ගැන
මගේ මල්ලිත් අද භාර ගනිමින
ඕලෙවල් ජිවිතයකම අදත් ජීවත් වන බව හඟිමින

සංකල්පනාව - මාලන් විදානපතිරණ

Wednesday, November 13, 2013

බැඳීම



බැඳීමම


එදා අපි දෙන්නා
එකම ඉස්කෝලේ හොඳම යාළුවෝ
එකටම අපි විභාගේ ලිව්වා
එකටම අපි කැම්පස් සිලෙක්ට් වුණා
එකටම කැම්පස් ගියා
පොඩි රුග් එකක් තිබ්බත්
ඒ දවස්වල අපි හුඟක් සතුටින් හිටියා

ඒත් දවසක් දා
ඔයා කැම්පස් එක දාලා යන්න ගියා
හැමෝටම හොරෙන්
මටවත් නොකියා

දුකක් නැහැ මට
ඔයා බැන්ඳා කියලා ආරංචි වුණත්
ඒ ඔයාට මං ප්‍රේමවන්තයා වගේ
ආදරේ කළේ නැති හන්දා

ඒත් දුකයි මට
යාළුවෝ අපිට කොච්චර විහිළු කළත්
යෙහෙළියක් වගේ හිටි නුඹ මට
අද අහිමි වුණු හන්දා



හැඟීමක් නැහැ මට
කොච්චර හැඟීම්බර වෙන්න හැදුවත්
විවාහය මේ තරම්
බැඳීම් ඈත් කරනවද කියලා තේරෙන්නේ නැති හන්දා

සංකල්පනාව - මාලන් විදානපතිරණ